Jak dostać rozwód kościelny?

Rozwiązanie małżeństwa kościelnego nie jest proste, jednak jest to możliwe. Często mówi się o rozwodach kościelnych, jednak wydaje się, że jest to błąd terminologiczny. Kościół w gruncie rzeczy nie uznaje bowiem rozwodów, rozwiązanie ślubu kościelnego to raczej unieważnienie małżeństwa kościelnego ,a nie rozwód.

Jak dostać rozwód kościelny – ważny powód

Ażeby otrzymać unieważnienie małżeństwa kościelnego trzeba przed tak zwanym sądem biskupim przedstawić przekonujący powód rozwiązania małżeństwa. Z błahej przyczyny nie można otrzymać takiego unieważnienia. Co jednak może być przyczyną rozwiązania małżeństwa?

Niewątpliwie, jedną z najczęściej uznawanych przesłanek do rozwiązania małżeństwa kościelnego jest niedojrzałość jednego z partnerów. Jednakże, trzeba przekonująco udowodnić tę niedojrzałość, aby małżeństwo faktycznie zostało unieważnione. Nie obejdzie się zwykle bez wiarygodnych świadków. Przeważnie powinno być ich co najmniej dwóch, jednak im więcej tym lepiej.

Ponadto, tak na prawdę nigdy nie wiadomo co kościół uzna za niedojrzałość. To od interpretacji sądu biskupiego zależy, czy dany małżonek zostanie uznany za niezdolnego do stworzenia rodziny i opieki nad dziećmi.

Ukrywanie ważnych spraw

Wydaje się, że tym jak dostać rozwód kościelny nie powinien martwić się ktoś, kto dowiedział się o ważnej sprawie, ukrywanej przez współmałżonka. Jest to dostateczny powód, aby udzielić rozwodu kościelnego. Jednakże, co może zostać uznane za ważną sprawę? Niewątpliwie, przede wszystkim chodzi tu o poważne choroby, a zwłaszcza o choroby psychiczne.

Przeważnie, choroba psychiczna, którą ukrywał jeden ze współmałżonków przesądza sprawę. Tym nie mniej, do pewnego stopnia zależy to również od interpretacji sądu biskupiego. Jeśli choroba jest poważna i dobrze udokumentowana to nie ma wątpliwości. Czasami jednak, wystarczy, że ktoś sporadycznie bywał u psychiatry lub tez psychologa i dostanie rozwód kościelny. Przeważnie jednak to nie wystarcza i trzeba dostarczyć dowody choroby współmałżonka.

Usługi prawne odgrywają ważną i doniosłą rolę w społeczeństwie. Z punktu widzenia konkurencyjności jest to jednak rynek bardzo specyficzny. Po pierwsze, ocena udziału kancelarii prawnych w rynku jest utrudniona, ponieważ rynek usług prawnych ma charakter rozproszony, a do tego nie ma dostępnych danych dotyczących konkurencyjności publikowanych przez organy administracyjne lub samorządy zawodowe adwokatów lub radców prawnych. W takiej sytuacji najlepszym źródłem wiedzy o konkurentach są obsługiwani usługobiorcy.

Po drugie, usługodawcy muszą spełniać liczne warunki, aby otrzymać zezwolenie na świadczenie usług prawnych.

Po trzecie, proces transformacji oraz częściowe otwarcie dostępu do zawodów prawniczych znacząco zmieniły ustrojową i zawodową pozycję prawników.

Postępująca deregulacja rynku usług prawnych wymusiła na nich zwiększenie starań o rentowność prowadzonych działań, konieczność pozyskiwania informacji rynkowej oraz staranniejszego profilowania własnej oferty, nie mówiąc już o promocji. W usługach prawnych konkurowanie jest jednak utrudnione, ponieważ zasady pozyskiwania i informowania klientów są w dużym stopniu wyznaczane przez prawne i etyczne normy zawodowe. Powyższe sprawia, że prawnicy albo wcale nie mogą się reklamować, albo ich promocja jest bardzo ograniczona. Ponadto istnieją liczne bariery wejścia na rynek, które sprawiają, że młodym prawnikom coraz trudniej jest zakładać swoje kancelarie. Jednocześnie należy zaznaczyć, że przedmiot usług prawnych bardzo się zmienił, stając się wielokrotnie bardziej skomplikowany.

Powiększyła się też dysproporcja zasobów wiedzy, jakimi dysponują usługodawcy i usługobiorcy, zwłaszcza w obszarach związanych z wąskimi specjalizacjami prawnymi. Dysproporcja ta utrudnia racjonalny wybór usługodawcy czy też ocenę jakości świadczonych usług. Specyficzne jest również to, że nabywcy usług prawnych, w sytuacji gdy ich podstawowe wartości są zagrożone, często postępują emocjonalnie, wbrew tradycyjnemu mechanizmowi rynkowemu, opierającemu się na założeniu racjonalności postępowania konsumenta.

Do najpopularniejszych zawodów prawniczych należą: adwokat, radca prawny, komornik, sędzia, notariusz oraz prokurator. Aby móc je wykonywać konieczne jest odbycie wieloletniej aplikacji oraz zdanie egzaminów państwowych, które pozwalają na wpis do odpowiedniego rejestru.

Wymienione zawody cieszą się wciąż niesłabnącym zainteresowaniem ze strony młodych osób, a jednocześnie są cenione przez społeczeństwo. Warto dodać, że w świetle przepisów ustawowych należą one do tzw. zawodów regulowanych, a więc takich, które można wykonywać wyłącznie po spełnieniu wspomnianych już warunków. Ponadto, są one zawodami zaufania publicznego, a więc co do zasady ich reprezentanci nie mogą robić czegoś, co godziłoby w powagę wykonywanej profesji, w tym było niezgodne z przyjętymi normami społecznymi.

Przedstawiciel zawodu prawniczego nie może między innymi łączyć jego wykonywania z prowadzeniem dodatkowych biznesów czy pracować jednocześnie w innej branży.

Blisko 80 proc. polskich kancelarii prawnych oczekuje, że ich biznes urośnie w bieżącym roku. Prawnicy na potęgę inwestują także w nowe technologie – już obecnie ze specjalistycznego oprogramowania wspomagającego działania kancelarii korzysta pond dwie trzecie z nich, a plany dotyczące wdrożenia takiego rozwiązania ma co czwarta spośród tych kancelarii, które jeszcze z takiego narzędzia nie korzystają.

5 najważniejszych trendów, które mają wpływ na większość kancelarii i działów prawnych, to:

rosnące znaczenie technologii prawniczej (LegalTech)
radzenie sobie ze zwiększoną ilością i złożonością informacji
wychodzenie naprzeciw zmieniającym się oczekiwaniom klientów/managerów
nacisk na poprawę wydajności/produktywności
wzrost liczby alternatywnych dostawców usług prawnych.

Rosnące znaczenie technologii prawniczej pozostaje wiodącym i przybierającym na znaczeniu trendem od kilku ostatnich lat. Obecnie 79% prawników zgłasza go jako wiodący, w porównaniu do 77% w 2021 r. Jednak tylko 35% ankietowanych jest bardzo dobrze przygotowanych do radzenia sobie z tym priorytetem.

Najbardziej dynamicznie rozwijającym się trendem jest insourcing w działach prawnych ‒ na poziomie 76%, co oznacza wzrost o 7 punktów. Jednak, pomimo tego skoku, tylko 32% prawników uważa, że ich organizacja jest bardzo dobrze przygotowana do radzenia sobie z tym trendem.

Cieszy, że prawnicy zgłaszają stopniową poprawę swojej gotowości do sprostania każdemu z trendów określonych w badaniu (ogólnie wzrost o 2–3 punkty od 2021 r.). Jednak obecnie tylko 36% lub mniej uważa, że ich kancelarie i działy prawne są bardzo dobrze przygotowane do radzenia sobie z każdym wyzwaniem.